Wat niet in de stukken staat, terugblik op de masterclass Inzicht in Toezicht

Op 30 september organiseerden we samen met Rieken & Oomen, Stichting Topvrouwen Limburg en Wonen Limburg de masterclass Inzicht in Toezicht. Het was een vervolg op de eerdere edities van SharePower (voorheen FamNetwerk) in 2018. In het Wonen Limburg Huis in Roermond zaten meer dan veertig vrouwen: sommigen overwegen een eerste toezichtrol, anderen houden al toezicht. Drie sprekers o.l.v. dagvoorzitter Sanne van Dooren gaven elk hun kijk op het vak.

Rufa Lieben-van Kan, bestuurder van Wonen Limburg, sprak vanuit de bestuurskamer. Wie bestuurt, besluit vaak op basis van onvolledige informatie en loopt het risico op eigen aannames te varen. Tegenspraak ontstaat dan niet vanzelf; die moet je organiseren. Van haar commissarissen verwacht ze de vragen die zij zichzelf niet stelt, gericht op hoe een besluit tot stand kwam en minder op de inhoud ervan. Dat vraagt een tafel waar raad en bestuurder kunnen twijfelen. Haar eigen toetssteen blijft de vraag die ze in haar inwerkperiode aan een bewoner stelde: "Maar wat zou jij nou graag willen?" En ze herinnerde aan de werkgeversrol: een bestuurder heeft de raad het hardst nodig als de organisatie in het nieuws is.

Fabienne Hendricks werd op haar 33e zonder ervaring lid van een raad van toezicht. Hoe haar dat lukte? Met hulp van een sponsor en weken voorbereiding. Ze dacht dat haar waarde in dossierkennis zat. Een zelfevaluatie wees iets anders uit: haar bijdrage zat in aanvoelen wat niet werd verteld. Inmiddels heeft ze drie toezichtfuncties, waarvan één als voorzitter. Haar lessen:

Onderzoek je onderbuikgevoel in plaats van het weg te redeneren.
Werkgeverschap begint bij de benoeming.
Kies positie als een besluit, of de weg ernaartoe, te ver van je waarden af staat.
Toezicht houdt niet op bij de eigen organisatie, nu samenwerking in de keten toeneemt.
Ze brak ook een lans voor de onervaren toezichthouder: geef die de ruimte.

Tof Thissen begon bij zijn moeder. Zij leerde hem dat je iets toevoegt aan de gemeenschap en mensen niet in de steek laat: je kunt wel gelijk hebben en veel praten, maar je moet ook de schouders eronder zetten en mensen helpen. Dat inzicht loopt nog steeds als een rode draad door zijn werk. Andere lessen die hij met ons deelde:

Als je ergens bent, wees er dan ook echt.
Vraag bij elk besluit wat het van dag tot dag met mensen doet en gebruik daarbij hoofd, hart en buik. En laat die laatste af en toe wat zwaarder wegen.
Zit op je handen waar het werk van de bestuurder is, wees discreet en blijf tegen de bestuurder vragen zeggen: "Ik ben er voor je, wat kan ik voor je doen?"
Blijf verbonden met het doel.
En houd het leuk: humor houdt een raad bij elkaar, ook als het er heftig aan toegaat.

Voor het panelgesprek met Vivian Haine, Insiyah Arsiwalla, Monique van den Boogaard en Tof Thissen lagen vijf stellingen klaar. Twee bleken genoeg, waaronder deze: "Een goede toezichthouder moet het bestuur regelmatig ongemakkelijk maken." Vivian Haine noemde het opzoeken van ongemak de kern van reflectief toezicht. Insiyah Arsiwalla stelde een voorwaarde: het mag schuren, mits het open en in vertrouwen wordt besproken. Vertrouwen is daarbij een middel, nooit het doel. Tof Thissen hield het kort: benoem de kleren van de keizer. En volgens Monique van den Boogaard is het aan de voorzitter om alle meningen binnen de RvT op tafel te krijgen.

Wat de hele ochtend verbond: dossierkennis is de basis, maar het vak zit in de vragen die je stelt en in wat je aanvoelt.

Dank aan sprekers, panel, partners en deelnemers. Wij hebben genoten en gaan nu verder met nieuwe plannen. Wil je op de hoogte blijven schrijf je dan in voor onze nieuwsbrief Nieuwsbrief SharePower en volg ons op de socials Linkedin Facebook Instagram.

Ik ben tevreden met dit artikel!